Ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ από τον φωτογράφο και διάσημο “bodyboarder” Mickey Smith, με το οποίο μπορούμε να εξερευνήσουμε τον κόσμο του surf και όλο το έργο του. Το γύρισμα έγινε στις ακτές του Ατλαντικού και της Ιρλανδίας.

H «Σκοτεινή Πλευρά του Φακού» (Dark Side of the Lens) παρουσιάζει την τέχνη και την εσωτερική φωνή του Ιρλανδού φωτογράφου Mickey Smith. Μέσα από αυτήν την 6λεπτη ταινία μοιράζεται μαζί μας την αισθητική του (“I wanna see waveriding documented the way I see it in my head, and the way I feel it in the sea.”).

Η φιλοσοφία του καλλιτέχνη ξεδιπλώνεται:

Ποτέ δεν είχα στόχο να γίνω κάτι συγκεκριμένο, μονάχα να ζω δημιουργικά και να προωθήσω το πεδίο της εμπειρίας μου για περιπέτεια και πάθος… Στις άγριες ακτές εκεί που οι “waveriders” ζουν την πρόκληση- εκεί χτυπά η καρδιά μου πιο δυνατά…

Ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει καν ποιοι είμαστε, και τι κάνουμε ή πώς το κάνουμε, πόσο μάλλον πόσο πληρωνόμαστε γι’ αυτό. Ποτέ δεν θέλω να το πάρω όλο αυτό σα δεδομένο, γι’ αυτό προσπαθώ να κρατήσω όλη αυτήν την παρώθηση απλή, αληθινή, και θετική… Αν πλανιέμαι ότι ζω, τουλάχιστον ζω την πλάνη… Αν δεν υπάρχει μέλλον σε αυτό, τότε αυτό είναι ένα δώρο, άξιο να το θυμόμαστε.

Οι αισθητικές επιλογές. Οι προσωπικές αποφάσεις. Είναι όλα όσα συμβαίνουν πίσω από την κάμερα, το μέρους που το κοινό δεν βλέπει, η «Σκοτεινή Πλευρά του Φακού»…

DARK SIDE OF THE LENS from Astray Films on Vimeo.

Για τις φλόγες ευτυχίας και τα κύματα ευγνωμοσύνης. Για ό, τι μας έφερε σε εκείνο το σημείο της γης, εκείνη τη δεδομένη στιγμή, για να κάνουμε κάτι που αξίζει να το θυμόμαστε με μία φωτογραφία, ή με ένα σημάδι- αισθάνομαι πραγματικά τυχερός και με το χέρι στην καρδιά λέω ότι αγαπώ να κάνω αυτό που κάνω. Και μπορεί ποτέ να μην γίνω πλούσιος, ή να ζήσω πολλά χρόνια, αλλά θα έχω 1-2 ιστορίες να πω στα ανίψια. Και μου αρέσει πολύ η σκέψη αυτή.

Πόσες φορές έχετε δει γλυπτά κάτω από την θάλασσα; Ε; Σε βάθος 9m, κάπου στο Μεξικό, ο Jason de Caires Taylor μεγαλούργησε κατασκευάζοντας 400 γλυπτά από τσιμέντο. Οι εκφράσεις τους είναι τόσο ρεαλιστικές, οι στάσεις τους θυμίζουν σκηνές από την καθημερινότητα όλων μας, ενώ τα μάτια όλων είναι κλειστά! Για να καταλάβετε τις διαστάσεις τους, δείτε τις φωτογραφίες με τους δύτες!

Για take a look!

Ο Reinier de Jong σχεδίασε αυτήν την ωραιότατη σκάλα, που λέγεται DUB! Μία σκάλα κάθε άλλο παρά συνηθισμένη! Εμένα, ωστόσο, περισσότερο μου θυμίζει γλυπτό παρά σκάλα! Όσο και να εντυπωσιάζομαι κοιτώντας την, δυσκολεύομαι να πιστέψω είναι στ’ αλήθεια λειτουργική!

Πάντως, είναι ενδιαφέρουσα από όλες τις οπτικές…όχι;;;;;

Καλά νέα για τους απανταχού fan της ΙΚΕΑ.

Ο νέος ελληνικός κατάλογος ΙΚΕΑ 2011 κυκλοφόρησε και είναι διαθέσιμος online.

Στις 191 σελίδες του νέου καταλόγου ΙΚΕΑ 2011, θα βρείτε βολικές και έξυπνες λύσεις αποθήκευσης τόσο για το σπίτι όσο και το γραφείο. Βρείτε λοιπόν χρόνο και όρεξη και ξεκινήστε να τον ξεφυλίζετε μαζί με φίλους ή ενώ απολαμβάνετε τον καφέ σας. Μπορείτε ακόμη να πάρετε μολύβι και χαρτί και να σημειώσετε τους κωδικούς των προϊόντων που τράβηξαν την προσοχή σας.

Το νέο κατάλογο ΙΚΕΑ 2011 μπορείτε να τον δείτε άμεσα πατώντας εδώ, ή να τον κατεβάσετε για να μπορείτε να το ξεφυλλίζετε και offline από αυτή τη διεύθυνση:

http://static.onlinecatalogue.ikea.com/2011/ikea_catalogue/655/includes/IKEA_Catalogue_2011.pdf

Η Εθνική Πινακοθήκη παρουσιάζει από τη Δευτέρα 22 Μαρτίου, μία αφιερωματική έκθεση στο έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλερ (1837-1923). Στόχος της έκθεσης είναι να αναδείξει την καθοριστική συμβολή του Γερμανού αρχιτέκτονα στην αναγέννηση της Αθήνας.

Η Εθνική Πινακοθήκη κατέχει από το 1961 το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μέρος του έργου του Ερνέστου Τσίλερ, με ακουαρέλες, μελέτες, κατασκευαστικά σχέδια των πιο γνωστών κτηρίων του, αλλά και προτάσεις για δημόσια και ιδιωτικά κτήρια και επαύλεις της Κηφισιάς, του Πειραιά, έγγραφα, χειρόγραφες μελέτες, προσωπικά τεκμήρια, φωτογραφίες μνημείων της εποχής κ.λπ.

Η έκθεση, εκτός από το σύνολο των σχεδίων (περίπου 400), εγγράφων, επιστολών, τεκμηρίων και φωτογραφιών από το αρχείο Τσίλερ της Εθνικής Πινακοθήκης, θα συμπληρωθεί με σχέδια που φυλάσσονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

Αλλωστε πρόκειται για έκθεση πανευρωπαϊκού χαρακτήρα, αφού συνδέει την αρχιτεκτονική κληρονομιά τεσσάρων χωρών: της Γερμανίας (χώρας καταγωγής του Τσίλερ), της Δανίας (πατρίδας του δασκάλου του, Θεοφίλου Χάνσεν), της Αυστρίας (τόπος δράσης του δασκάλου του καθώς και του μεγάλου ευεργέτη Σίμωνα Σίνα) και της Ελλάδας, της δεύτερης πατρίδας του Ερνέστου Τσίλερ, αφού εδώ δημιούργησε τα αρχιτεκτονικά του αριστουργήματα και εδώ αποφάσισε να ζήσει ώς το τέλος της ζωής του.

Στα πρώτα του έργα συγκαταλέγονται το Δημοτικό Θέατρο Αθηνών στην πλατεία Κοτζιά, που γκρεμίστηκε το 1940, το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Πατρών και το Θέατρο Ζακύνθου, το οποίο καταστράφηκε από τους σεισμούς του 1953.

Επίσης, επέβλεψε στην εκτέλεση των έργων του Χάνσεν, την Ακαδημία, το Ζάππειο, την Εθνική Βιβλιοθήκη και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, έκανε προτάσεις για τον εξωραϊσμό του Λυκαβηττού ως κέντρο αναψυχής των αστών Αθηναίων και σε αυτόν οφείλεται η δενδροφύτευσή του.

Είναι ο αρχιτέκτονας του σημερινού Προεδρικού Μεγάρου και πολλών ιδιωτικών μεγάρων: «Ιλίου Μέλαθρον» για τον ερασιτέχνη αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν, τα Μέγαρα Μελά, Όθωνα Σταθάτου, Δεληγιώργη, Καλλιγά, Ψύχα, Πεσμαζόγλου.

Έκτισε το Γερμανικό καθώς και Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, βίλες στην Κηφισιά και στον Πειραιά, την συνοικία Τσίλλερ στην Καστέλα, τα ξενοδοχεία «Μπάγκειον» και «Αλέξανδρος» στην Ομόνοια, εκκλησίες στο Αίγιο, Βέλο Κορινθίας, Βίλια Αττικής, Άγιο Αθανάσιο Πύργου, Άγιο Λουκά Πατησίων, Αγία Τριάδα οδού Πειραιώς, βίλες στην Κηφισιά και αγορές και σχολεία σε πολλές πόλεις της Ελλάδας.